disclaimer, dit verhaal is mijn visie, hoe ik de wereld zie, hiermee wil ik geenszins iemand verplichten de wereld op deze manier te zien 😉 – asha87
Het heeft me twee weken, en een hele vroege ochtendrit met wat stress, begeleidt door The Piano Guys gekost om tot dit besef te kunnen komen.
En hoewel mijn hersenen soms te snel werken, doen ze er soms ook heel lang over, om met mijn perfectionisme te kunnen omgaan om een besluit te formuleren.
Bij deze alvast even mijn inzicht op “verlangen” alvorens ik vanavond bij @-MINK- te dood ben om dit verhaal nog te kunnen delen.
Semantiek
Voor mij begint het bij taal. Het woord verlangen bevat het voorvoegsel ver- wat een versterking van iets uitdrukt.
Daarnaast is het synoniem van het woord “begeerte” wat als eerste in onze taal voorkwam. Begeren werd al in de 13e eeuw gebruikt om een sterke wens of verlangen uit te drukken. In de eerste plaats naar iemand. Pas daarna naar een voorwerp of situatie.
Het Engelse woord “longing” is afkomstig van het Midden-Engelse “longynge” of “langynge”, wat een deelwoord was van de werkwoorden “longen” of “grieve for” (heimwee hebben) en “langian” in het Oudengels, wat letterlijk ‘lang worden’ of ‘langer worden’ betekende, maar ook ‘in gedachten blijven bij’ of ‘verlangen’ kon betekenen.
In het Engels, beter dan in het Nederlands, geven ze dus aan dat het een deel is van jezelf.
Terwijl wij met de beladenheid van het Nederlandse woord “begeerte” eigenlijk aanvoelen dat we iets buiten onszelf gaan verlangen.
En vaak ook: iets wat niet mag.
Begeerte in de literatuur gaat vaak over overspel, het wensen van wat sociaal-maatschappelijk niet kan of mag. Of zelfs letterlijk in combinatie met archetypes zoals in Dans der Vampieren – (vampier is een archetype)
— Voor de nieuwsgierigen: Ontembare Begeerte – Dans der Vampieren
— “Uw God zweert u af, wat richting geeft, is nog wat u begeert”
Katholieke kleur
Begeerte is één van de zeven hoofdzonden. Je mag namelijk iets (materieels) begeren buiten jezelf.
Lucifer, in de gelijknamige Netflix serie, vraagt “what is it you desire”. De duivel zelf, vraagt je dus om over te steken naar zijn schaduwkant en toe te geven aan je verlangens. Iets wat in onze (vaak Vlaamsche) katholieke opvoeding geen optie is/was.
Al merk ik dat die oeroude vlaamse cultuur van schuld er stilaan toch uitgroeit bij de jongere generaties – en ben ikzelf vaak ook een fossiel uit onze cultuur.
Het stukje schaamte uit de writing van @La_Criatura verwijst ook naar de schaamte om iets te verlangen of begeren omdat ons Katholiek geweten aangeeft dat je het niet mag…
Schaduwkant van de psyche
@scorpio80 had eerst het woord schaduw staan als het gaat over verlangen. Ik vond het geen goede match op de manier waarop het toen gepresenteerd wel.
meaculpa… intussen matcht het helemaal maar op een andere manier!
Wanneer we vanuit de psychologie van Yung naar de mens kijken heeft elke rol (van zijn 12 archetypes) ook een schaduwkant. De duistere versie ervan als het ware. De versie die wél toegeeft aan verlangens. De kant die “de duivel himself” bij ons wakkermaakt. De kant die de maatschappij niet kan en wil aanvaarden.
En zo ook de BDSM rollen en types. De dominant (schaduwtype van de held, de verzorger of de ontdekker) en de onderdanige.
Hier spreekt Yung over verlangens die niet in alle gevallen geexploreerd worden. Veel mensen kennen dat verlangen, maar onderdrukken die schaudwkant van zichzelf. Vaak uit angst voor het onbekende, angst om het beest (zie primal play) los te laten en angst dat de eigen grenzen, de zelf gebouwde gouden kooi, zullen vervagen.
Analyse
Verlangen is dus wat zich buiten de gouden kooi bevindt. Buiten wat maatschappelijk aanvaardbaar is en sociaal wenselijk. Verlangen is de schaduwkant van jezelf toelaten en meer 1 geheel worden. Aanvaarden wie je altijd al was en er sterker door worden.
Wanneer je jezelf in meer facetten gaat ontdekken, schaduwkanten (verantwoord) gaat exploreren, kan je groeien tot een volledigere versie van jezelf. Met meer begrip voor jouw zijn en de mensen rondom je.
Het woord verlangen leidt dus tot weerstand bij mezelf. Het is iets wat niet mag, houdt relevantie met egoïsme. Begeerte, hoewel een prachtig woord en deel van onze taal – voelt als het ware als jezelf schuldig maken aan iets. Een doodzonde.
Maar mijn hart verlangt andere dingen, waaruit ik vanuit zelfontdekking en zoektocht naar mijn diepere ik, mijn innerlijke “why” wel aan toegegeven heb.
En dat maakt me gelukkig.
Hoewel die tweestrijd tussen licht en schaduw nooit weg zal zijn.
Het is wie ik ben, ik leef in twee onverenigbare werelden. Een kant van licht en publiek leven en een schaduwkant bij MINK en in kink.
Zonder licht kan er geen schaduw zijn <<
BDSM is een verlangen naar balans, evenwicht in deze duale wereld.
Naar aanleiding van ONTRAFELD bij @-MINK-
Ontrafeld reeks – praatavonden bij MINK
In ons verhaal, het raamwerk dat we in Ontrafeld bouwen als gemeenschappelijke basis voor verdieping in kink, communicatie & zelfontwikkeling:
#1 Respect
#2 Consent
#3 Communicatie
#4 Veiligheid
#5 Vertrouwen
#6 Accountability
#7 Verlangen & fantasie
#8 Identiteit & rollen
#9 Liefde & angst
We willen geen perfecte community.
We willen een échte community.
Waarbinnen veiligheid iets is dat we samen beschermen.
Elke dag. Elk gesprek. Elke sessie opnieuw.
Bekijk het hele overzicht in dit bericht.
Een reactie achterlaten