“Falling” in love
Liefde is vaak iets wat je overkomt. Een soort rollercoaster die je leven in een andere versnelling brengt. Die je hoeken en kanten van jezelf (en de wereld) toont die je voorheen (nog) niet zag.
Je valt halsoverkop en soms keihard voor iemand, met iemand, op iemand en in iemand.
Je breekt als het ware door het glas wat je beschermt tegen de wereld, tegen anderen.
Je stelt je kwetsbaar op en als je durft loslaten… kan je pas echt gaan genieten.
De overgave aan liefde is heerlijk en pijnlijk.
De overgave aan je diepste verlangens is heerlijk en pijnlijk.
De overgave aan kink en BDSM is heerlijk en pijnlijk.
Je overgeven, iets loslaten, brengt ook angst met zich mee.
Angstig liefhebben.
De angst om opnieuw losgelaten te worden en om dan wĂ©l plat met je gezicht op de grond te vallen. Om jezelf – nog maar eens – pijn te (laten) doen.
“Het einde van de angst is waar wij beginnen, het moment dat we beslissen om de liefde binnen te laten.”
En soms… zijn we niet alleen bang van de ander, maar ook bang van onszelf.
Van de kleine stemmetjes in ons hoofd. Van alle dingen die we in het verleden gezien en gedaan hebben en die ons geconditioneerd hebben.
Die ons geleerd hebben dat het altijd zo zal gaan…
En wanneer je de ander durft toelaten, wanneer je de liefde de hand reikt, moet je dat ook aan jezelf doen. Jezelf liefhebben is minimaal even belangrijk.
“If you can’t love yourself, how in the hell are you gonna love somebody else?” – Rupaul
En hoewel we zeggen dat we dat doen, blijven we ook angstig naar onszelf en onze schaduwen kijken. Want hoe harder we aan de buitenkant stralen, hoe stiller en donkerder het vanbinnen kan worden.
Twijfel is normaal
We twijfelen allemaal aan onszelf.
Maar nog harder wanneer anderen op ons rekenen.
Kinderen, maar ook je geliefde, ook je BDSM speelpartner.
De angst om de ander Ă©cht pijn te doen is niet onherkenbaar.
Partners uit een koppel die al heel lang samen zijn en er niet in slagen om elkaar aan te raken met een zweep. Uit angst. Uit een diepe angst om de persoon die je zo graag ziet, pijn te doen.
Angst om jezelf Ă©cht los te laten.
Angst om je diepste fantasieën te delen, zelfs met de persoon die je het liefste ziet.
Angst om zelf de pedalen te verliezen wanneer je overgeeft aan die diepe en duistere verlangens.
Uit angst voor afwijzing, uit angst om misbegrepen te worden, uit angst…
Ook deze zinnen bewijzen hoe belangrijk communicatie is en blijft in een relatie. In elke relatie. Ook die met jezelf.
Door de twijfel heen
Met liefde Ă©n zelfliefde kan je de brug oversteken.
Kan je samen over de duistere kloof van angst en liefde.
De duizelingwekkende hoogte die je telkens opnieuw die kick en rush van adrenaline bezorgt.
Het magische uitzicht en het gevoel om samen iets unieks te beleven.
De wankele hangbrug waarbij elk stapje opnieuw een berg energie kan vragen.
Maar de stevige touwen van vertrouwen in elkaar die je ondersteunen.
De zweverige wolkjes die je doen wegdromen en wegdrijven.
Het zuchtje wind wat je kan doen twijfelen aan veiligheid.
Doorzetten, uit respect voor jezelf en de ander. Steeds op weg naar morgen.
Accountable zijn voor jezelf en de ander.
—
Writing door @asha87 @-MINK- in het kader van de Ontrafeld reeks
Ontrafeld reeks – praatavonden bij MINK
In ons verhaal, het raamwerk dat we in Ontrafeld bouwen als gemeenschappelijke basis voor verdieping in kink, communicatie & zelfontwikkeling:
#1 Respect
#2 Consent
#3 Communicatie
#4 Veiligheid
#5 Vertrouwen
#6 Accountability
#7 Verlangen & fantasie
#8 Identiteit & rollen
#9 Liefde & angst
We willen geen perfecte community.
We willen een Ă©chte community.
Waarbinnen veiligheid iets is dat we samen beschermen.
Elke dag. Elk gesprek. Elke sessie opnieuw.
Bekijk het hele overzicht in dit bericht.
Een reactie achterlaten